ŞİİR

Bir şiir var…
Günü var beklediğim.
Kendi dünyamda ünü var.

Yası var şiirin,
Çok ağlayası var.
Bir de anlayası…

İçimde tutmuşum işte,
Ay gibi tutulmuş,
Kızıl kıyamet ve de karanlığı var.

Bir şiir var işte,
Önü çoktan yaşanmış,
Arkası yarından da uzak…

YERÇEKİMİ

Düşüyor.
Ne atsan düşüyor.
Hayat bu düşmeden müteşekkil.

Rahme düşmek önce,
Düşülmek sonra hayata (atıldık ya sonuçta…),
Düşlere koşmak, düşlere…
Çocukça düşlere önce, sonra uzakçalarına,
Büyüdükçe daha kırılgan,
Büyüdükçe parça parça…

Not düşülüyor her tecrübe.
Gözden düşüyor her şey birer birer…
Daldan düşer gibi olsa da her acı,
Alışılıyor hepsine.

Düşüyor işte,
Ne atsan düşüyor.
Bi yıldızlar salınıyor boşluktaki yerlerinde,
Bi gezegenler dönüp duruyor avare,
Gerisi hep buralı,
Gerisi yalan dünya.

Ne yapalım,
Zihnimiz alışkın bi kere,
Yerçekimine…

 

Sapiens Kafası

Şu dertlerimiz,
Kendi mapusluğumuz.
Parmaklıklarda kendi imzalarımız var.

Kalıpları taşların,
Sapiens kafatasından,
Düşüncelerden mamül duvarlar.

Bizi içeri itenler,
Hep tanıdık hep bildik,
Güle, oynaya ve alkış ile…

Bizler de birlikteydik,
Kısır döngü bu zaten,
Sığmıyor… Sığmıyor tahayyüle.

Sığmıyor,
Sığdırılmıyor.

Bazen güzel, bazen çirkin…

Gemi mi yürüyor,
Dalgalar mı,
Bilemedim.
İkisi de belki…

Martılar mı,
Bebekler mi daha cırlak,
Ben mi daha suskunum?
Hepsi de mümkün…

Ömür mü kısa,
Hayat mı vefasız?
Çirkin bazen yaşamak,
Nedensizcelikten…

Bazen de güzel,
Gemiler, dalgalar, deniz güzel,
Martılar, bebekler, ümit etmek filan…
Kapalı hava, parçalı bulut,
Sis, pus, duman, boran,
Yağmur, dolu, rüzgar da öyle;
Yarın gelecek olan ve;
…ve dün kaybolan.

Bir kendimi bilemedim,
Ben mi çirkinim, benliğim mi?
Hiçliğim mi güzel? Varlığım mı…
Bu karmaşıklığım mı?

Göreceli Pezevenk

Koştum saatlerce,
Deviniveren dört ayağımla.
Yakıtım: kuyruklu yalan.

Zamana güvenilmez.
Hep göreceli pezevenk…
Kim görmüş ki faydasını?

Vuslatta yavaş,
Lazımken hızlı değil mi?

Öyle bir hızlı ki hem de;
İnci kolye gibi kopup dağılmış…
Dağılması kolay ve ne zor toplaması.

Yavaşken de öyle yavaş…
Cümlemi bile bitirtm…!

II

Tutulmuyor zaman elle,
Satın alınmıyor entropi…
Yetmiyor gücüm kimim ki ben?

Elimde olanlar:
Bir kaç kuyruklu yalan,
Bir tutam fasit daire,
Devr-i daimsiz makine…

Vur gelişine…

KUTSALLI

Kut-luydu en başta ama,

Sal-lanıverdi bir gece.

Sız-ladı ya… Sızlamaz mı hiç?

 

Mezerin içindeyik

Kundaktan mezara,

Öyle bir yolculuk işte.

Çözülmez ‘yol problemi’,

Hiç bilinmeyenli denklem.

 

A ile B arasını,

Kat eden zaman aslında,

Bizler sade seyirciler.

Kimimiz süslü.

 

Belki vakit geçsin diye bu kavgalar,

Bu ölümler, “gülüm”ler filan,

O damatlar ve gelinler,

Gelincikler, kır çiçekleri…

 

Çileler bile oyalıyor.

Sıkılanları yaşamaktan.

Sıkılmak boş vites.

Üzüntü otomatik.

 

Gelecek uzun gibi de,

Dün gibi geçmiş hep .

Teker izi kadar kısa.

Durmak yok; tamam!

 

Kundaktan mezara,

Ters yöne dönme yok.

Gelen de yok karşıdan,

Müşterek biletler.

İNSAN YARIM ÖLMÜYOR

Hesap kalemi; hep kanla dolu.
Kızılcana bir kıyamet yazıyor.
Hep “bir an”larla dolu film şeridi gibi.
Kalanlarla hafızamız bir kaç gün sevişir,
Hafızamız eriyor,
Hafızamı…
Hafı…
H…

 

***

Günler değişir,
Aylar değişir,
Yıllar, asırlar, çağlar da öyle,
Değişmez şu toprakların kaderi.
Dün aynıydı,
Dünün dününde de aynı,
Dünün dünün dününde de…
Dünün dünün … dününde de…

Ölüler evvelden gittiler.
Kalanlar günlere yaymış…
Hesap cüzdanı kabarık iblisin,
Füzeler, topraklar, türbeler filan…
On bin milyon acıcık.

***

Tam sayı hepsi
-insan yarım ölmüyor-.
Ne güçlü şu kadercilik,
Mesela kaderim bunu yazmakmış,
Bunu da yazmakmış,


Bunu da yazmakmış.

GEMİ

Peynir gemisi,

Demir atmış ağır,

Lafla dolması değil mesele…

 

Dört ayak üstünde değiliz,

Ama çok da farkımız yok.

Omurgasızlık daha evla…

 

Nuh’un gemisi,

Demir almış, ağır,

Mahlukat değil mesele…

UYKULUK

Uymayan bir yanım var,

Köşeli ben miyim?

Dünya mı? Bilemem.

Köşegeni olmuyor ki küre benzerlerinin.

 

Uyumayan bir yanım var,

Gecesi yok şehir benzerlerinin,

Uyumak kaçırmak gibi,

Uyumak ölmeye yakın.

 

Kimsenin bilmediği,

Uyuklayan bir yanım var…

Korkarım uyanışından,

Uykularım kaçar.