FİLAN

Dışarısı yağmurlu.
Dışarısı bir garip.
Dışarısı ıslak işte… Islak filan. Bildiğin ıslak. Sulu.

Gözlerim acıyor benim sadece,
Gözlerim açıyor kendi kapaklarını,
Mahrem yanlışlar var ardında…
Bi garip bakışlar!

Yarı zamanlı gözlerim…
Gözlerim yağmurlu,
Gözlerim bir garip.
Bir ölüm korkusu hep, bir girdapta kayboluş. Sulu…
Aşağı yukarı gidip gelir,
Aşağı yukarı benim boylarımda bir dert.
Sağa sola vurup da geçer,
Sağlı sollu dükkânlar, fener alayları, güvercinli apartman boşlukları filan…
Batan güneş, ilerleyen yağmur, parmaklıklı balkonlar, çocuklar düşmesin diye.
Aşağıdan arkadaş ismi bağırmacalar “evde mi” diye, anası izin verir mi diye…
Parklar, bahçeler, taklalar, leblebi tozları…

Duvarlarım acıyor benim,
Ne de daraldılar…

Ne kadar da çabuk?