Göreceli Pezevenk

Koştum saatlerce,
Deviniveren dört ayağımla.
Yakıtım: kuyruklu yalan.

Zamana güvenilmez.
Hep göreceli pezevenk…
Kim görmüş ki faydasını?

Vuslatta yavaş,
Lazımken hızlı değil mi?

Öyle bir hızlı ki hem de;
İnci kolye gibi kopup dağılmış…
Dağılması kolay ve ne zor toplaması.

Yavaşken de öyle yavaş…
Cümlemi bile bitirtm…!

II

Tutulmuyor zaman elle,
Satın alınmıyor entropi…
Yetmiyor gücüm kimim ki ben?

Elimde olanlar:
Bir kaç kuyruklu yalan,
Bir tutam fasit daire,
Devr-i daimsiz makine…

Vur gelişine…