İNSAN YARIM ÖLMÜYOR

Hesap kalemi; hep kanla dolu.
Kızılcana bir kıyamet yazıyor.
Hep “bir an”larla dolu film şeridi gibi.
Kalanlarla hafızamız bir kaç gün sevişir,
Hafızamız eriyor,
Hafızamı…
Hafı…
H…

 

***

Günler değişir,
Aylar değişir,
Yıllar, asırlar, çağlar da öyle,
Değişmez şu toprakların kaderi.
Dün aynıydı,
Dünün dününde de aynı,
Dünün dünün dününde de…
Dünün dünün … dününde de…

Ölüler evvelden gittiler.
Kalanlar günlere yaymış…
Hesap cüzdanı kabarık iblisin,
Füzeler, topraklar, türbeler filan…
On bin milyon acıcık.

***

Tam sayı hepsi
-insan yarım ölmüyor-.
Ne güçlü şu kadercilik,
Mesela kaderim bunu yazmakmış,
Bunu da yazmakmış,


Bunu da yazmakmış.