Kahpe Apollonia

Akşamlar yalnız;
Kimsesiz…
Zaten bir başınaydı güneş;
Zaten gece bir keşmekeş…
Yalnız akşamlar;
Kimsesiz…
Hem öksüz, hem yetim…
Sıkılır içim…

Oysa öyle mi gündüz;
Ümitlerin sağladığı bir hayat var…
Aşka yönelik yok bir perhiz;
Gördüğüm tüm gözlerde bir arayış var…

Kahpe ya insan,
Kahpe ya dünya,
Kahpesin ya sen aslında,
Apollonia…